Nieuwsbrief april 2025
Expositie Diepenveense Koppen
Expositie De Spil, paramedisch centrum in Diepenveen
Toen ik in 2023 mijn pols brak kwam ik na de operatie bij de handfysiotherapeut Trix in behandeling.
Zij toonde zich geïnteresseerd in mijn werk en nodigde mij uit om ook bij haar te komen exposeren in de wachtruimtes van De Spil.
Nu hangen er dus van februari tot en met juni tal van portretten van inwoners uit Diepenveen, en mensen die in ons dorp werkzaam zijn. Wederom een mooi voorproefje van de grote tentoonstelling '100 Deventer Koppen' die er van ons schilderscollectief in april 2026 in de Centrale Bibliotheek van Deventer te zien zal zijn.
Mata Hari door Isaac Israëls
Als kind werden we geregeld door onze vader meegenomen naar het Kröller Müller Museum.
Hij leerde ons over Mondriaan, liet het houten ruiterbeeld van Mario Marini zien, en toonde ons in de beeldentuin de witte drijvende sculptuur van Martha Pan en het Rietveldpaviljoen.
Wanneer ik hier ben loop ik hier in gedachten handje in hand met mijn vader. Een zeldzaam mooi moment.
Terug naar Mata Hari, levensgroot, geschilderd in één dag, door Isaac Israëls in 1916 .
Er is geen suppoost in de buurt dus ik neem mijn kans waar en sta er lekker met mijn neus bovenop om de details te bestuderen.
In de museumwinkel kocht ik een boekje over dit schilderij.
Daarin wordt ook een ander portret getoond namelijk van Nanette Enthoven, die er 50 sessies voor heeft geposeerd.
Isaac was net van de academie en schilderde nog in de toen gangbare stijl.
Het schilderij kwam in 1881 af.
Tussen het portret van Nanette en Mata Hari zit 35 jaar.
Op de ezel …
Acht portretten voor de expositie Deventer Koppen in 2026.
Hoe leuk en interessant het project ook is, het eist ook veel van me. Ik schilder me een slag in de rondte.
Een goed portret neerzetten kost nu eenmaal veel tijd.
Desalniettemin heb ik er ook veel plezier in. Ik probeer elk portret anders aan te pakken, zo blijft het me boeien.
Hieronder de portretten waar ik mee bezig ben, de één is bijna af, de ander halverwege, een tweetal nog in de beginfase.
Esmeralda, een portret in opdracht
Het is zondag 7 juli 2024, een stralende zomerdag, en ik ben met mijn dan nog 18-jarige pleegdochter Esmeralda op weg naar een afspraak in het atelier van Claar in Diepenveen. Geen alledaagse gebeurtenis. Sinds de scheiding van haar pleegouders zien we elkaar niet meer dagelijks, en het valt me op dat ze nogal zenuwachtig is.
Best begrijpelijk, want wat er staat te gebeuren is ook voor haar geen dagelijkse kost: Claar en ik hebben haar zover gekregen dat ze een dagdeel komt poseren voor het portret dat Claar in mijn opdracht van haar gaat maken, zodat ik haar weer wél dagelijks in mijn nabijheid weet, al is het aan de muur en niet in levenden lijve.
“Hoe zie ik eruit?! Wat vind je van m’n jurk?! Zit m’n haar wel goed?! Wat vind je van m’n oorbellen?!”Zenuwen dus, en van de weeromstuit nemen die ook bij mij enigszins toe. Ik kan me niet herinneren ooit zoveel vragen achtereen van mijn dierbare dochter over haar uiterlijk te hebben moeten beantwoorden en vind het moeilijk te peilen, of mijn antwoord - “Meid, je ziet er prachtig uit, en je bent mooi en goed genoeg, zoals je bent!” – haar voldoende geruststelt.
Maar goed, de afspraak staat, dapper gaan we voort naar het atelier. Bij een eerder kennismaking heeft Claar ‘La Esmeralda’ één-op-één geïnformeerd over haar werkwijze, wat er van haar verwacht wordt en hoe lang de sessies ongeveer gaan duren. Ik herinner me daarvan vooral dat Esmeralda na afloop erg te spreken was over Claar en de manier waarop zij haar modellen benadert en gerust weet te stellen. Daar vertrouw ik nu dan ook maar weer op. Na een heerlijke lunch in de serre vertrek ik met Marcel voor een expositie van Deventer landschappen in de Bergkerk, Esmeralda bij Claar achterlatend.
Door omstandigheden hebben we er even op moeten wachten - vijf maanden maar liefst - maar op 1 december was dan eindelijk de onthulling en overdracht van het portret. Bijzonder detail daarbij vond ik, dat Claar ons, opdrachtgever en geportretteerde, eerst in de gelegenheid stelde om zonder Claars aanwezigheid in alle eerlijkheid onze eerste, spontane reactie te geven op dit eindresultaat.
Maar ik ben meer dan tevreden, zelfs dolgelukkig met het prachtige portret.
André Spruijt
Velp
April 2025
Ik vroeg Esmeralda om voor deze nieuwsbrief iets over haarzelf te vertellen.
Emeralda:
Hmm een stukje over mijzelf schrijven, dat vind ik lastig.
Het is lastig omdat ik nog veel van mezelf moet ontdekken en nu het idee heb dat ik maar wat doe.
Wie ben ik, wat doe ik, wat is het doel van het leven?
Dat soort vragen heb ik dagelijks door mijn hoofd tieren.
Zoveel gedachtes de hele dag, en ze vervolgens een plekje te geven.
Omdat ik een tussenjaar heb, heb ik veel tijd om na te denken over die grote levensvragen.
Ik uit mij in foto- en videografie, collages maken, schrijven, zang en dans, kleding, en make-up.
Allemaal manieren om te kijken wat bij me past en waar ik gelukkig van word.
Creativiteit is een sleutelwoord, daar ben ik inmiddels wel achter.
Als je mijn jeugd zou omschrijven is het niét bepaald een “Huisje-Boompje-Beestje” geweest.
Ik ben een pleegkind, en woon sinds dat ik een baby ben al bij mijn pleegouders. Daarom beschouw ik mijn pleegouders eigenlijk als mijn “echte” ouders.
Mijn pleegouders hebben vanaf het begin verteld dat ik niet hun biologische kind ben en ging ik om de zoveel tijd op bezoek bij mijn biologische ouders.
Maar nu ik wat ouder ben, ben ik toch meer nieuwsgierig om mijn verleden verder te onderzoeken en mijzelf te ontdekken door middel van terug te kijken naar mijn jeugd. Het is toch een menselijke aard om te willen weten waar je vandaan komt en te weten wie je bent.
Ik wil deze zoektocht naar antwoorden gaan documenteren en met videografie vastleggen . . . Esmeralda, the movie
🎥 🍿
Esmeralda
Wageningen
Februari 2025
👉🏻Het Deventer Portretatelier is voorgedragen voor de Talent Cultuurprijs Deventer.
Als dat wat wordt lees je dat in de volgende nieuwsbrief.
👉🏻Ben je in de buurt en wil je mijn atelier bekijken? Je bent welkom voor een koffie, thee, glaasje prik, wijn of bier.
👉🏻Met dank aan André Spruijt, museummaatje, redacteur, cheerleader en (pleeg)vader van Esmeralda.
👉🏻Een reactie of vraag? Laat het me weten via de mail cvanleent@kpnmail.nl