In Memoriam
Shumar Khame Anderson
22 november 1996 Brits Guyana - 20 maart 2026 Deventer
Let op: dit verhaal bevat thema’s rondom suïcide.
Denk je aan zelfdoding of heb je iemand verloren door zelfdoding?
Zoek ondersteuning en praat erover. Je kunt 24/7 anoniem terecht bij 113 of www.113.nl.
Shumar zou woensdagavond 25 maart voor mijn tekencursisten komen poseren.
De week ervoor had ik nog contact met hem en hij beloofde op tijd te zijn.
Maar er kwam geen Shumar . . .
De volgende dag werd ik ongerust en zocht contact met een vriend van hem.
Shumar was op 20 maart in het AZC in Schalkhaar overleden na zelfdoding.
Een emotioneel afscheid
Op 25 maart j.l was de rouwdienst.
Zijn ouders konden deze dienst online volgen vanuit Guyana.
Na de dienst reed de rouwwagen een ereronde over het terrein van het AZC, om vervolgens naar het crematorium te rijden.
De bloemen op zijn kist zijn dezelfde dag naar het homomonument in Amsterdam gebracht.
Shumar is de tiende queer persoon die in de afgelopen vijf jaar in een AZC door zelfdoding is overleden.
Dit benadrukt de kwetsbare positie van jonge, queer vluchtelingen.
Hylke, zijn zeer nabije vriend benadrukt dat Shumar voor alles een mens was met individuele worstelingen en dromen.
Goed doel
Het portretje van Shumar hing in de tentoonstelling 'Deventer Koppen', 100 inwoners van 0 tot 99 jaar in de bibliotheek van Deventer in de maand april 2026.
Het portretje van Shumar is te koop. (24 x 19 cm, olieverf op houten paneel)
Het gehele aankoopbedrag gaat naar een goed doel naar keuze, bijvoorbeeld naar het COC Deventer of Lgbt Asylum support
Informeer vrijblijvend naar de aankoopprijs.
De bloemen en foto van Shumar op het Homo-monument in Amsterdam
Ik kan veel verhalen vertellen, maar ik kan niet kiezen welke . . .
Een bijdrage van Hylke
Het komt allemaal neer op één ding: gewoon samen zijn was genoeg.
En zo was jij met mensen.
Vanaf het eerste moment dat we elkaar ontmoetten in de bar, voelde het . . . makkelijk. Het ging vanzelf.
Ik hoefde geen masker te dragen en kon gewoon mezelf zijn, bij jou.
En die momenten ontstonden.
Zittend aan de rivier, mijn hoofd in je schoot, terwijl we een sigaret deelden en samen wegdroomden.
Aan niets denkend terwijl het water zachtjes kabbelde.
Het ging bij jou niet om grote dingen.
Het ging om de kleine dingen.
De manier waarop jij mensen liet voelen als ze bij je waren.
En ik blijf denken aan iets wat je altijd zei: “Dont litter my new country,” nadat ik elke keer een sigaret op de grond gooide.
Ik wilde meer van die momenten met jou.
Wat ik ga missen is niet wat we deden, maar wie jij was . . .
Je rust
Je warmte
Jij . . .
Reactie plaatsen
Reacties